Redactioneel: Vooraf

Links is zoekende. Daar is op zichzelf niets nieuws aan, want dat is al het geval sinds de val van de Berlijnse muur in 1989, of preciezer gezegd: sinds het reëel bestaande socialisme ten onder ging.

We leven al zo lang in het ‘ideologieloze’ tijdperk, zonder Grote Verhalen waaraan we onze keuzes kunnen ijken, dat een nieuw verlangen naar duidelijke uitgangspunten en grenzen merkbaar is. Opvallend genoeg gaat rechts hier het meest voortvarend te werk, in plaats van als ‘winnaar’ van de Koude Oorlog op zijn lauweren te rusten. Men is ijverig in de weer om nieuwe identiteiten vast te leggen met de bijbehorende nieuwe vijanden. Hoewel, in de praktijk komt het neer op het oppoetsen van zeer oude beelden zoals het ‘Vrije Westen’, en zeer oude vijanden zoals ‘de bloeddorstige Mohammedanen’ uit de tijd van de kruistochten, nu bekend als islamitische terroristen. Het zoeken van links wordt temidden van toenemend grimmige tegenstellingen steeds minder vrijblijvend en daarom wordt ook in linkse kringen de verleiding groot om de nationale veiligheid voorop te stellen, zij het anders ingevuld rechts dat doet.

Links is zich opnieuw aan het uitvinden, constateerde mijn voorganger Jelle van der Meer in zijn laatste redactioneel. Wat mij betreft zal De Helling hieraan blijven bijdragen met kritische analyses en eigen ideeën. In dit zomernummer gebeurt dat ondermeer met drie voorbeelden van verschillende combinaties van groen en links, met twee verhalen over de Nederlandse en Europese identiteit en met foto’s die de gevolgen van de ‘strijd tegen het terrorisme’ heel dichtbij halen.

Onderzoeker en docent aan de Protestantse Theologische Universiteit. Oud-hoofdredacteur van tijdschrift de Helling.
Alle artikelen