21 mei 2013

Schrijf mee over de zin en onzin van vakantie

Vakantie verwoest het milieu, de lokale cultuur van het land van bestemming en komt voort uit een overstresste samenleving. Schaf de vakantie af en kies voor een ontspannen samenleving, waar vakantie overbodig wordt en iedereen van de toeristenplaag wordt verlost. Graag horen we uw ervaringen en visie.

Vakantie is een vrij recent verschijnsel, pas in de loop van de jaren zestig werd vakantie voor brede lagen van de bevolking onderdeel van het ritme van het jaar. Eerst ging dat om een keer vakantie, maar tegenwoordig zijn twee of meer vakanties per jaar doorsnee. Zonder vakantie zouden velen de hoge mate van stress in hun leven maar nauwelijks overleven. Is het niet veel zinvoller om het alledaagse leven ontspannener in te richten, zodat vakantie overbodig wordt en alleen actieve en geestverruimende reizen nog op onze agenda staan?

En als we dan op vakantie zijn, hoe kijken we dan om ons heen? (als we dat al doen?) Hoe ziet de toeristische blik eruit? Is dat een veroveraarsblik met de camera als wapen, of is het een onderzoekende open blik, die bereid is te leren van het vreemde om hem heen?
Bijna iedereen heeft een haat-liefde verhouding met toeristen. In je eigen stad kom je ze liever niet tegen, maar ze brengen wel veel geld in het laatje....Hoe ver moet een stad gaan om toeristen aan te trekken? Gaat het niet ten koste van de inwoners van een stad wanneer een stadsbestuur veel geld uitgeeft aan de verfraaiing van het centrum en allerlei andere activiteiten die tegenwoordiging bekend staan als city-marketing?

Is er een verschil tussen reizen en toerisme? Hoe ziet dat verschil eruit? Zijn veel idealistische rugzaktoeristen (vaak zonder hun eigen medeweten) in werkelijkheid geen vooruitgeschoven posten van massatoerisme met al zijn schadelijke gevolgen voor mileiu en lokale cultuur?

Graag horen we u mening en ervaringen over een van deze vragen.  Wanneer u voor 13 mei uw verhaal van max. 500 woorden inzendt, wordt uw bijdrage eventueel opgenomen in het zomernummer van tijdschrift de Helling, dat vakantie als thema heeft.

Bijdragen opsturen naar: dehelling@gmail.com. Of plaats uw reactie onderaan dit artikel.

Onderzoeker en docent aan de Protestantse Theologische Universiteit. Oud-hoofdredacteur van tijdschrift de Helling.
Alle artikelen

Reacties

Ik ben de laatste jaren niet meer met vakantie geweest en heb het niet gemist. De reden van thuisblijven is echter het
hebben van huisdieren en de problemen die ik in het verleden gehad heb met pensions of oppas. Een weekendje weg is het enige wat overblijft om te doen. Vakantie is niet echt nodig, er is zeker een leven zonder vakantie mogelijk. Ik voel me bijzonder rijk met het huis waarin ik kan wonen, de tuin en
de fijne omgeving met volop natuur, wandel en fietsmogelijkheden. Cultuur ontdekken kan in een weekend.
Loskomen van m'n werk hoeft niet meer daar ik reeds met pensioen ben. Maar ook dat heb ik in het werkzame leven niet
als noodzakelijk ervaren. Er zijn zoveel manieren om jezelf
te ontspannen. Nederland heeft veel te bieden naast België,
Duitsland en Luxemburg voor korte trips. Nee, het verre oosten trekt mij niet, wat ik daarover wil weten kan ik
op DVD bekijken. Natuurlijk is het goed om kennis te nemen
van andere culturen, maar daar waar het met de rechten voor
mens en dier nog erg slecht geregeld is wil ik helemaal niet komen.

Het is in ieder geval een zinvolle discussie. Ik heb een aantal jaren een-ouder-gezinnen-vakanties begeleid in Zuid Frankrijk en wist niet beter dan dat buitenland mooier en spannender was dan binnenland. Daarna ben ik in Nederland fietsvaarvakanties gaan begeleiden met buitenlandse gasten en heb ik door hun ogen leren kijken naar ons land. De mooiste momenten zijn de momenten dat mijn gasten uit hun toeristenrol stappen en met oprechte belangstelling met mij in gesprek gaan.

Je kunt ook vakantieplekken kiezen die niet zo door de massa wordt bezocht. Maar je hele leven minder stressvol in te richten en werkgelegenheid beter te verdelen ben ik helemaal voor. Mensen kampen nu al met burn outs. Omdat ze van alles moeten. We leven in een echte opgefokte moet cultuur. Helemaal aangewakkerd door de VVD. Je moet van alles. Maar je kunt ook gewoon minder consumeren, meer gebruik maken van je vrije tijd. Meer richten op de basisvoorzieningen. Meer je eigen buurt verkennen of eens een mooie fietstocht maken met de wielrenfiets. De luxe van meer technologische welvaart is dat we ook meer tijd over krijgen om te ontspannen. Ook dat is vakantie. Dus ik vind het begrip vakantie hier tweeledig uitlegbaar. Vakantie hoeft niet samen te gaan met massa toerisme. Maar kan ook gaan over nieuwe dingen ontdekken, ontspanning zoeken etc.

Je kunt ook vakantieplekken kiezen die niet zo door de massa wordt bezocht. Maar je hele leven minder stressvol in richten en werkgelegenheid beter te verdelen ben ik helemaal voor. Mensen kampen nu al met burn outs. Omdat ze van alles moeten. We leven in een echte opgefokte moet cultuur. Helemaal aangewakkerd door de VVD. Je moet van alles. Maar je kunt ook gewoon minder consumeren, meer gebruik maken van je vrije tijd. Meer richten op de basisvoorzieningen. Meer je eigen buurt verkennen of eens een mooie fietstocht maken met de wielrenfiets. De luxe van meer technologische welvaart is dat we ook meer tijd over houden om te ontspannen. Ook dat is vakantie. Dus ik vind het begrip vakantie hier tweeledig uitlegbaar. Vakantie hoeft niet samen te gaan met massa toerisme. Maar kan ook gaan over nieuwe dingen ontdekken, ontspanning zoeken etc.

Momenteel wordt vakantie meer gezien als statussymbool. Als je niet een exotisch oord geweest bent dan hoor je er niet meer bij. Zo werkt de economie grotendeels ook. Onze hele economie is gebaseerd op status, groei en zelfverrijking. Waarom moeten wij zo keihard werken van de VVD. Omdat de buurman ook een groot huis en een tweede auto heeft. Kapitaal en status zijn de belangrijkste redenen geweest om te gaan werken. Terwijl we eigenlijk werken om ons zelf te kunnen ontplooien, leuke dingen kunnen maken, contact maken met anderen en onze maatschappij op te kunnen bouwen. We werken niet voor economische groei. Economische groei heeft geen waarde en geen betekenis. Individuele en collectieve ontwikkeling heeft waarde en betekenis. Mensen moeten zich veel meer afvragen waar we het eigenlijk voor doen.

Zo werkt vakantie ook. Gaan we op vakantie omdat anderen dat ook doen. Of gaan we op vakantie om tot rust te komen, omdat we iets willen beleven dat anders is dan werk. Het opdoen van nieuwe ervaringen. Mensen zouden zich veel meer af moeten vragen wat van waarde is. Ik ben daarom ook niet tegen vakantie. Maar wel meer voor bewustwording.

Wat is er veranderd dat we vakantie = een periode van vrije dagen noodzakelijk vinden? De zesdaagse werkweek ligt al een tijd achter ons. Dat zou meer ontspanning moeten opleveren zou je zo zeggen. Dat blijkt dus niet waar. De rustige en overzichtelijke omgeving van weleer is veranderd in een hectische, zowel binnen- als buitenshuis. Denk aan toegenomen externe prikkels van beeld en geluid, denk aan woonwerkverkeer, denk aan altijd bereikbaar willen zijn per telefoon/internet,
Voeg daaraan toe de luxe en comfort in huis en tuin die ook verdiend en onderhouden moeten worden. Tja, dan word je als vanzelf meegezogen in een wereld van "hebben" vergeet je je "zijn". En daar zijn dan die vakantieperioden voor nodig; één vakantieperiode is al lang niet meer toereikend om de stress te boven te komen. Dus werk je nog meer zodat je ook meer vakantiedagen kunt opnemen.
Vakantie om bij te komen is echter heel wat anders dan echt kennis te willen maken met andere culturen. Het ontdekken zit de mens namelijk nog steeds in de genen. Wie zich bewust is van het principe van planet, people and profit probeert ook als "ontdekkingsreiziger" deze principes toe te passen. Daar valt je keuze voor de (lokale) middelen van vervoer onder, maar ook je bereidheid om je te schikken naar de lokale leefwijze, ook als dat soberheid en eentonigheid inhoudt.
En dan kom je wellicht tot de ontdekking dat je er ook in Nederland voor kunt kiezen om je leefwijze, incl. de noodzaak van vakanties, te veranderen.

Vakantie, overspannen vaders en moeders die hun kinderen iets van de wereld willen laten zien, de idiotie van luchthavens, de pilletjes tegen reisziekte (blijf lekker thuis).
Spannende reisverhalen van dr. Livingstone (I presume), een AJC die arbeiders het recht op ontspanning niet wilde ontzeggen. Ja, het is uit de hand gelopen.
Het is geen ontdekkingsreis meer maar consumptie van wat er hier in overvloed is. Een ontsnapping aan de dagelijkse gekte van een dichtbevolkt land, verbazingwekkend hoe we die gekte meenemen naar andere landen onder het mom van "er even uit zijn".
Er is iets mis met de samenleving die dagelijks 4,5 miljoen individuen met antidepressiva confronteert. Niet het individu maar de samenleving is aan vakantie toe of een slaapkuurtje.

Fijn! Vakantie! Of niet??

Signalerend wat de verwoestende werking van ‘vakantie’ op milieu, cultuur en landschap is, leeft bij Groenlinks de vraag of vakantie vieren wel echt een feest is. Het is een korte vlucht uit de overstresste maatschappij met desastreuse gevolgen. Zouden we met zijn allen niet zo gestresst zijn, dan hebben we die geforceerde ontspanning ook niet nodig en zouden ons de nadelige gevolgen bespaard blijven.
Natuurlijk zou het voor iedereen goed zijn om niet dusdanig veel en/of regelmatig onder druk te staan, dat het leidt tot kortere of langerdurende stress. Of het niet of nauwelijks aan stress onderhevig zijn ook zal leiden tot minder vakantiedruk(te) durf ik te betwijfelen. Kijk alleen maar naar onze pensionada. Velen van hun zijn in hun gehele werkende leven niet zo vaak op vakantie geweest. Ook als we ontspannen zijn, misschien wel juist als we ontspannen zijn, pakken we onze vakanties en genieten er waarschijnlijk nog meer van dan toen het alleen maar een vlucht was uit de stress.
Beter dan uit de stress te vluchten, is stress voorkómen. Om dat structureel maatschappijbreed te bereiken is er iets bijna onmogelijks nodig: een radicaal ander levensbeginsel. De crisis, wat zeg ik, crises, laten zien dat het basisprincipe van onze wereldeconomie, oneindige groei, tot steeds meer maatschappelijke ellende leidt. Nog altijd is daar de norm: meer, nog meer en beter dan een ander. En dat ten koste van vele mensen, cultuur en milieu. Het is die immer toenemende druk om overeind te blijven in die maatschappij, die voor die stress zorgt. Ik zou dat graag zien veranderen, maar zie het niet gebeuren. Zelfs al zou, anders dan ik denk, een ontspannen maatschappij tot minder vakantie leiden, dan is dat nog geen realistische mogelijkheid, omdat een te groot deel van de bevolking vast blijft houden aan de keuze van meer groei, voor vooral zichzelf.
Niet aan stress tenondergaan, is dus vooral een individuele zaak. Leer jezelf goed kennen, je mogelijkheden en onmogelijkheden. En leef daarnaar, eerlijk en oprecht. Durf ‘nee’ te zeggen, voor jezelf en, zo aan de orde, je gezin of andere naasten. ‘Vacare’. Houd je vrij van druk en denk daarbij ook aan de wereld, waarin, waarvan en waarop je leeft. Bescherm deze, want hij levert je ook ‘ontspanning’ en dat wil je voor de volgende generaties ook. Vakantie impliceert niet automatisch ‘reizen’ en zeker niet grote afstanden reizen. In de gehele context van werken en vrij zijn, waarbij de werkende tijd, lijkt me, toch nog altijd het grootste en meest belastende deel is, dienen we met onze verplaatsingen eerbied voor onze planeet te hebben. En aangezien een radicale maatschappijverandering zeer onwaarschijnlijk is, zou ik toch vooral (ook) van je vakanties genieten. Het is niet iedereen gegeven zichzelf stressvrij te houden.

Vakantie is voor mij.......
Het kennismaken met nieuwe mensen, gebruiken, gewoontes en keukens; cultuur in de breedste zin van het woord. Zo ook genieten door het opsnuiven van de (andere) omgeving en natuur, maar ook de sfeer van de steden en het platteland. Het eten smaakt bijvoorbeeld ook anders dan thuis. Kortom genieten van al het nieuws en moois dat je tegenkomt.

Vakantie noodzaak noch illusie

Een vakantie is noodzaak geworden doordat wij steeds meer vervreemd zijn geraakt van arbeid en omgeving; 48 weken per jaar, 5 dagen per week, 8 uur per dag staren naar een computerscherm om vervolgens en colonne met de oordopjes in huiswaarts te keren met als enige doel het kunnen betalen van de maandelijkse lasten en het sparen voor een oudedagsvoorziening, is een zodanig onnatuurlijk staat van zijn dat men de overige vier weken per jaar smacht naar frisse bergluchten en hagelwitte stranden. Hetzelfde geldt voor mensen die hoofdzakelijk fysieke arbeid verrichten, dag in dag uit gebukt klinkers de grond in tikken is zodanig vermoeiend dat een aantal weken met het gezin naar Turkije liggend aan het zwembad van een all-inclusive resort met een cocktail binnen handbereik een rustpunt vormt waar men het hele jaar naar toe werkt.

Een vakantie is net als een TV een consumptiegoed die op allerlei manieren ingezet kan worden. Een TV biedt evenals een vakantie niet alleen entertainment en escapisme maar ook leermomenten en geeft een kijkje in de keuken (soms letterlijk) van de levens van andere mensen. Dit consumptiegoed moet zoals een goed consumptiegoed betaamt betaald worden uit de zuurverdiende middelen verkregen uit de arbeid die dit consumptiegoed haar bestaansrecht verleent. De huidige maatschappelijke arbeidsdeling die veel mensen vervreemd van arbeid en omgeving maakt het consumptiegoed vakantie tot zowel noodzaak alsook prestigeobject (hoe verder, vaker, exotischer, avontuurlijker, luxer hoe beter.

Een vakantie kan, zoals het ook bij andere (fysieke) consumptiegoederen het geval kan zijn, slecht zijn voor mens, dier en haar omgeving. Een iphone geproduceerd door semi-slaven in China, een mooie spijkerbroek gemaakt door vereelte Filipijnse vrouwenhanden in 12-uur shifts waarin een plaspauze een hoge uitzondering vormt, babyshampoo getest op de ogen van apen, sekstoerisme in Thailand; dit zijn allemaal voorbeelden van de uitwassen die onze hedendaagse geglobaliseerde economie voortbrengt. Deze uitwassen lijken op het eerste gezicht slecht maar brengen wel geld in het laatje van landen en mensen in hun strijd tegen armoede. Ondanks het gebrek aan de meest basale rechten voor werknemers in veel ontwikkelingslanden zoals China, Vietnam, Thailand et cetera zorgt de werkgelegenheid gecreëerd door het westerse consumptisme wel voor ontwikkeling en betere kansen voor toekomstige generaties in die landen; onze geschiedenis kenmerkt zich ook door een voortdurende strijd tussen verschillende klassen om een verdeling van welvaart en macht. Erst kommt das fressen, dann kommt die moral is een gevleugelde uitspraak die van toepassing is op de huidige situatie in ontwikkelingslanden.

Een vakantie is zeker geen noodzaak, net zo min als een bankstel of TV noodzaak is maar maakt het leven voor veel mensen wel een stuk dragelijker. Een vakantie is zeker ook niet slecht en de toerisme sector is een vitale bron van inkomen voor velen in ontwikkelingslanden. Het is aan de consument te kiezen voor zo eerlijk mogelijk geproduceerde goederen en dit geld ook voor vakanties; ecotoerisme in IJsland betreft een moreler keuze dan een seks trip naar Thailand.

Een vakantie is dus een wezenlijk onderdeel van onze consumptiemaatschappij en is noodzaak noch illusie. De enige manier om een vakantie een minder prominente plaatste laten innemen in onze maatschappij is door te streven naar een minder gestreste economie met meer plaats voor vrijetijd en zelfontplooiing in een solidaire samenleving met minder nadruk op onderlinge concurrentie. Tot op heden is deze verandering wel een illusie en zullen we het moeten doen met het concept vakantie zoals we het kennen.

TCP is een soort zenuw gif dat in het luchtverversingssysteem komt van alle gebruikelijke vakantie vliegtuigen.
Dat komt doordat alle luchtverversingssystemen op dezelfde manier zijn ontworpen. Het giftige TCP komt vrij in de compressor van de straalmotor van het vliegtuig. De buitenlucht voor cabine en cockpit wordt daar afgetakt en meteen vervuild met dit zenuwgif.

In Nederland zijn de laatste 6 jaar 100 gevallen geweest waar piloten acuut onwel werden door dit gif in de cabine lucht.
http://zembla.vara.nl/Nieuws-detail.2624.0.html?&tx_ttnews[tt_news]=9122...

Doordat het gif vaak in de cabine lucht zit, bouwen piloten en cabine personeel een steeds grotere schade op.
Dat resulteert in concentratie en geheugenverlies.
De luchtvaart inspectie ontkent het probleem, omdat luchtvaart maatschappijen deze ziektegevallen als "burnout" registreren

Prettige vakantie

Reactie toevoegen