Dat vreemde, romantische idee dat onderwijsbestuurders als regenten kunnen zetelen in ivoren torens en de wantoestanden op hun instellingen gemakshalve kunnen negeren, daar moeten we echt vanaf. Dat hoort bij een wereldvreemde elite en staat haaks op de realiteit.
De val van GroenLinks doet denken aan een tragedie uit de klassieke oudheid. Hoogmoed kwam voor de val.
Links en rechts hebben volgens Frank Hemmes en anders dan de termen progressief en conservatief nog steeds betekenis.
Het is crisis. Al een tijdje, inmiddels. En dus moet er bezuinigd worden. Er was al bezuinigd, maar nu moet er nog meer bezuinigd worden. Niet zoveel als in Griekenland, maar toch behoorlijk wat. De boodschap van de regering is simpel: 'U wilt wel veel, maar er is geen geld'. Dus hup, AOW omhoog, sociale werkplaatsen eruit, studiefinanciering weg en de hypotheekrenteaftrek afgeschaft. Oh wacht, dat laatste natuurlijk niet. Dat is immers niet 'solidair' met de huizenbezitter.
Onlangs ontstond er in het land enige beroering naar aanleiding van enkele uitspraken van onze beminde premier. Op een congres van de Staatkundig Gereformeerde Partij betoogde hij dat het liberalisme wortelt in joods-christelijke beginselen. Dit is zeker een wonderlijke uitspraak, maar niet vanwege de reden die het meeste stof deed opwaaien.
Sinds Geert Wilders begon aan zijn kruistocht richting Den Haag is er veel gezegd en geschreven over het 'nieuwe populisme'. De laatste poging van Pechtold maakt deel uit van een bredere poging om dit populisme te bestrijden, maar tegelijkertijd blijft het onduidelijk wat dat populisme nou precies is.
Wat zijn de oorzaken van het dalende politieke engagement van burgers? Ligt de schuld bij de bestuurders? Of hebben de burgers het laten gebeuren? Frank Hemmes bekijkt de oorzaken van de groeiende kloof tussen burger en bestuur, en biedt vijf oplossingen om burger en bestuur dichter bij elkaar te brengen.
Het pleidooi van Pels voor linkse fact free politics leidt volgens Frank Hemmes terug naar de intellectuele prehistorie. Daarnaast hebben we in tijden van rechtse dominantie geen metanarratief nodig maar gewoon een goed verhaal.
Terwijl Europese schuldencrisis voortsleept roepen commentatoren tot een slagvaardiger democratischer Europese Unie. Nochtans ontberen deze oproepen vaak concrete invulling. Bovendien wijzen recente ontwikkelingen erop dat ook in Europa de democratie even gepauzeerd wordt wanneer daadkrachtig opgetreden gewenst is. Slagvaardig en democratisch lijken elkaar te bijten.
Onlangs laaide naar aanleiding van de hardhandige arrestatie van twee demonstranten de discussie weer op over de vraag of Zwarte Piet niet net als de slavernij afgeschaft dient te worden. Het argument is dat Zwarte Piet een aanstootgevend artefact is van 19e eeuws racisme en wellicht ook nu nog een slechte invloed heeft op tere kinderzieltjes. Maar zijn deze argumenten overtuigend genoeg voor het radicaal wijzigen van een traditioneel volksfeest? En hoe sterk is het verband tussen de sprookjeswerkelijkheid van de Sinterklaasmythe, en de gure echte wereld?