Europeaan voel ik me in het gezelschap van andere groene Europeanen in de Europese Groene Partij.

Sinds een jaar of tien ben ik actief betrokken bij de EGP. Eerst via het netwerk van individuele activisten, de voormalige Heerlen groep. Later ook als gedelegeerde van GroenLinks in de EGP. Het is inspirerend te werken aan gezamenlijke standpunten over uiteenlopende onderwerpen. Je voelt, naast de verschillen, de gemeenschappelijkheid van het groene alternatief in Europa. Het groene familiegevoel dat over grenzen heen gaat. Het geeft je een kick en je ervaart Europa met al zijn verschillende culturen, talen, stijlen elke keer weer heel intens.

De grensoverschrijdende verwantschap met Europese Groenen voelde ik het eerst in de contacten met de Duitsers. Vanuit mijn persoonlijke politieke geschiedenis had ik nooit veel op met onze oosterburen. De Duitse Groenen gaven de doorslag om niet meer in landen maar in politieke stromingen te denken. Wij hebben zoveel gemeen. En we verschillen beide zoveel van onze conservatieve landgenoten. Europese samenwerking wordt heel vanzelfsprekend met die ervaring. Ik zie eigenlijk geen alternatieven meer.