25 jun 2013

Vakantie: opium van het volk

Vakantie is opium van het volk. Religie heeft als opium afgedaan. Maar dat geeft niet, want nu is er de vakantie. En het volk, dat zijn we in dit geval allemaal. Vakantie is de kick die ons gaande houdt, de instantbevrediging van een onvervulbaar verlangen.

Vakantie helpt. Van de week nog. Ik kwam bij de tandarts vandaan met het gevoel dat de aftakeling nu echt is begonnen. Het regende, het hoosde, het onweerde. Langzaam maar onverbiddelijk sijpelde het hemelwater mijn schoenen binnen. Omdat ik aan de verkeerde kant van de weg fietste, riep een door de regen verblinde scooter mij in het voorbijgaan ‘vuile hoer!’ toe. Maar ik bleef overeind, want ik dacht aan het zonovergoten terrasje in Florence waar ik over een paar weken hoop te zitten. Ik glimlachte zelfs.

Iedereen weet dat de gedachte aan vakantie iets anders is dan de vakantie zelf, met zijn reisperikelen, relatieverwikkelingen en regelstress. De echte vakantie gaat over Co2 aflaten voor vliegkilometers, over ruzie met de ex wie wanneer de kinderen meekrijgt en over gepuzzel met geld. De echte vakantie gaat over de macht van de megahotels die de natuur verpesten, over arrogante toeristen die niets begrijpen van het land waar ze zijn en toch denken dat ze overal recht op hebben, over onderbetaalde gidsen en arme kinderen die als seksslaaf werken.

Nee, de ware vakantie is de belofte van vakantie. Het moment met de fleurige weekendbijlage die je doet wegdromen. De tv-serie die je mee op reis neemt naar een ver land. Escape to Paradise, zoals de reclame van Hunkemöller het treffend uitdrukt. We blijven er naar verlangen, naar dat paradijs op aarde. En het kan: elke vakantie kan de poort zijn waardoor het ware leven binnentreedt, dat leven waartoe we bestemd zijn. Ik loop graag door mijn eigen stad en doe dan net of ik elders ben, op vakantie. Ik kijk naar de gevels en flaneer over de markt. Iedere gedachte over het debat over de stadsdeelraden of het opjaagbeleid voor daklozen ban ik uit. Ik kom in een aangename, bijna zwevende toestand waarin alles weer mogelijk is. Nooit ben ik dichter bij mezelf.

Ja, vakantie is de kick die ons gaande houdt, ze is de instantbevrediging van een onvervulbaar verlangen. Ze houdt ons in het gareel. En tegelijkertijd houdt ze het verlangen naar een ander leven gaande.

Religie heeft voor steeds meer mensen afgedaan. Gelukkig hebben we de vakantie nog. Wat is uw droomvakantie?

 

Lees de nieuwe Helling over vakantie en toerisme.

 

Onderzoeker en docent aan de Protestantse Theologische Universiteit. Oud-hoofdredacteur van tijdschrift de Helling.
Alle artikelen

Reactie toevoegen