3 mins

De loze beloften aan Tibet

Tibet is de grote verliezer van Zomerspelen 2008

De beloften die bij de Olympische Spelen van 2008 gedaan werden aan Tibet om de situatie aldaar te verbeteren bleken achteraf schone schijn.

In 2008 werden de Olympische zomerspelen georganiseerd in China. Onder hevige protesten vanwege de constante schending van mensenrechten beloofde het IOC en ook het NOC/NSF dat de spelen voor verbetering zouden zorgen. Nu 4 jaar later is de constatering dat de situatie alleen maar erger is geworden.

Schending van mensenrechten in Tibet

In 1950 werd Tibet aangevallen door Chinese troepen. Het schamele Tibetaanse leger maakte geen schijn van kans. Na eerst een rustige periode waarbij China enkele dissidenten vrijliet, begon het repressieve beleid. In 1959, 1961 en 1965 veroordeelde de VN China vanwege de aanhoudende schending van mensenrechten. In 1996 nam het Duitse Bondsparlement een resolutie aan waarin met grote zorg werd gesproken over de vernietiging van de oorspronkelijke Tibetaanse identiteit. De afgelopen decennia heeft China de toestroom van het aantal chinezen naar Tibet gestimuleerd. Oorspronkelijke Tibetanen werden gedwongen verhuisd naar andere Chinese provincies. Ook al vormen de Han Chinezen niet direct een meerderheid in Tibet, ze bezitten wel het grootste deel van de Tibetaanse economie. De oorspronkelijke bevolking blijft achter in haar ontwikkeling.

Aanhoudende en toenemende protesten

Sinds dit jaar is Tibet nagenoeg ontoegankelijk geworden voor buitenlanders. De aanhoudende en toenemende protesten, zelfverbrandingen, zijn een doorn in het oog van de Chinese overheid. Ook de toch aanhoudende buitenlandse aandacht voor de situatie in Tibet is voor China uitermate pijnlijk. Die aandacht komt trouwens vooral via de social media. Westerse regeringen durven zich amper aan de zaak te branden uit angst voor economische represailles. Balkenende durfde het niet aan om de Dalai Lama te ontvangen. Obama deed dat trouwens wel, tot grote frustratie van China. Tibetanen die protesteren of enig ander vorm van verzet tonen, worden op willekeurige gronden veroordeeld. Van veroorzaken van overlast, ruzie maken, verstoring van de openbare orde. De gevangenisstraffen liegen er niet om. Van 3 jaar tot zelfs levenslang. Menig Tibetaans dissident is sinds de Olympische Spelen gearresteerd of verdwenen. Sinds de bezetting door China zijn ongeveer 78000 duizend Tibetanen gestorven of verdwenen. Het Tibetaans Boeddhisme is een belangrijk doelwit voor de Chinese overheid, die niets op heeft met religieuze uitingen. Christenen en moslims in China zelf worden ook stelselmatig onderdrukt en vervolgd.

China heeft sinds de aanleg van de beruchte spoorlijn een specifieke strategie ontwikkelt om Tibet volledig om te vormen.[Western development Strategy] Binnen deze strategie wordt Tibet volledig omgevormd naar een economie volgens 'westerse' stijl. Traditionele landbouw verdwijnt, de cultuur van de Tibetanen worden uitgewist, historische gebouwen en kloosters verdwijnen en moeten plaatsmaken voor industrie en huisvesting van Chinese economische migranten. Het wordt inmiddels aangeduid als de 2e invasie.

Loze beloften

4 Jaar later is de situatie van Tibet alleen maar nijpender geworden. Een unieke cultuur wordt systematisch gewist door de Chinese overheid. De prachtige beloftes en woorden van het IOC en het NOC/NSF waren niet meer dan schone schijn. Het financieel economisch belang van de Spelen weegt zwaarder dan de rechten van een compleet volk. Weer een olympische illusie armer. 

Reactie toevoegen