4 mins

Vredelievende godsdienst

Hoe lang pikken moslims nog dat Mohamed Merah in hun naam moordt?

Mohamed Merah heeft eerst in het Franse stadje Montauban enkele soldaten neergeschoten; enkele dagen later richtte hij zijn geweer op kinderen en onderwijzers bij een Joodse school in Toulouse. Hij wilde die ochtend eigenlijk weer een paar soldaten aan hun einde helpen, maar hij was iets vertraagd om hen te grazen te nemen, en improviseerde daarom maar een moordpartij op die Joodse school. Het kan verkeren. Enkele dagen daarna is hij zelf in het wilde weg schietend ten onder gegaan. Zeer begrijpelijk maken mensen met een Islamitische achtergrond in Frankrijk zich zorgen. Als de woede over deze religieus gedreven moorden - bidden en smeken ze - maar niet omslaat in haat tegen hen, in stigmatisering van wie ze niet zijn, en niet geïnstrumentaliseerd wordt om hen het leven ondraaglijk te maken.

Net als in Nederland, na de moord op Theo van Gogh, doen veel gemeentebesturen in Frankrijk hun uiterste best om de gemoederen sereen te houden. Onderwijl laten Islamitische gezagdragers niet na te verklaren dat de Islam een vredelievende godsdienst is, en dat 99% van de gelovigen niets moet hebben van geweld. Dat laatste wil ik graag geloven. Over het eerste ben ik niet zo zeker, maar ik moet daarbij zeggen dat vredelievendheid niet de sterkste kant is van de meeste religies. Hoewel, dat belemmert aanhangers van een geloof meestal niet puike burgers te zijn die niemand een haar krenken, en gewoon meedoen met en in de gemeenschap waar ze leven.

Iets dat mist

Tot zover het goede nieuws, als men daarvan kan spreken na zulke gruwelijkheden. Toch is er iets wat ik mis in de afloop van deze moorden. Om duidelijk te maken wat ik bedoel ga ik terug naar een andere moord, op Pim Fortuyn. De dader was afkomstig uit een ver weg gelegen hoekje van de milieubeweging. Ogenblikkelijk maakte alles wat milieubeweging was in Nederland klip en klaar duidelijk dat geweld niet tot haar methoden behoort, laat staan moorden. In geen enkel opzicht hadden ze ook maar iets van doen met Volkert van der G. die scherp veroordeeld werd. De publieke ruimte werd door de diverse milieubewegingen optimaal benut om de eigen positie duidelijk te maken en walging uit te spreken over het gedrag van de moordenaar.

Dat is wat ik miste, na de moord op Theo van Gogh. Dat is wat ik mis, na de walgelijke moord op gewone mensen in Montauban en Toulouse. Dat is wat ik mis bij al die andere gruwelijkheden die in naam van de Islam worden bedreven, al zo veel jaren lang. Wat ik zou hopen is dat Moslims massaal de straat opgaan om ieder die het horen wil aan het verstand te brengen dat ze geweld uit naam van hun religie tot in de toppen van hun tenen verwerpen. Er leven in Nederland rond de miljoen mensen met een moslimachtergrond, in Frankrijk ettelijke miljoenen. Het zou me toch opgevallen moeten zijn dat ze luidkeels, in de publieke ruimte, kenbaar hadden gemaakt dat degenen die zeggen te moorden in hun naam verachtelijke wezens zijn die hun mooie godsdienst te grabbel gooien. Ik heb het niet gezien, en het was er niet. De reactie is eerder: als ons maar niets wordt aangedaan. Daar schieten we dus niets mee op.

Geperverteerde slachtofferrol

Het is gissen waarom een massale publieke veroordeling door moslims achterwege blijft. Heeft het iets te maken met een geperverteerde slachtofferrol die de islam al enkele eeuwen in de ban houdt? Misschien moet de oorzaak meer gezocht worden in het ontbreken van het verlangen om zich publiekelijk, en op eigen gezag, te uiten over wat belangrijk is in het leven. Het is niet ondenkbaar dat  bij sommige mensen dat verlangen er wel is, maar dat wie z’n hoofd boven het maaiveld uitsteekt het zuur bekoopt, en door de banvloek van een zelfverklaarde imam en woordvoeder van de profeet getroffen wordt, en denkt dat dat echt een banvloek is en niet het woord van een doorgedraaide godsdienstwaanzinnige.

Om enkele redenen is het tragisch dat mensen met een moslimachtergrond zo weinig van zich laten horen. Strategisch zou dit fundamentalisten en gewelddadige types in eigen kring isoleren. Zij zijn het die nu de toon zetten over wat de islam is; dat lijkt allesbehalve een vredelievende godsdienst. Als de overgrote meerderheid van de mohammedanen hun tong uit hun lijf zou schreeuwen dat die fundamentalisten achterlijke gekken zijn, dan zou de durf en slagkracht van die radikalinski’s navenant verminderen. Als moslims zich massaal en publiekelijk zouden uitspreken tegen de geweldzoekers in eigen kring, dan zouden ze niet meer angstig hoeven te zijn voor represailles en stigmatisering van en door hun medeburgers. Het zou ongelooflijk bijdragen aan de ontwikkeling van zelfvertrouwen, waardoor zelfbeklag – ze zullen het toch wel op ons gemunt hebben – als sneeuw voor de zon zou verdwijnen. Een cadeau dat zelfbewuste moslims zich ook zouden geven is dat ze eindelijk creatief met hun geloof zouden kunnen omgaan. Misschien is de islam dan wel een mooie godsdienst. Als ongelovige houd ik dat zelfs voor mogelijk.

Reacties

Joost, ik weet waarom veel

Joost, ik weet waarom veel moslims zich niet distantiëren van Mohamed Merah. Omdat ze zich totaal niet met hem kunnen identificeren. Als progressief christen hoef ik me toch ook niet te distantiëren van christelijke fundamentalisten? Waarom zou ik? Van iwe moet dat? Moeten atheiïsten zich ook distantiëren van Stalin? Ik heb wel wat beters te doen. Dat geldt ook voor al die moslims die elke dag gewoon hun werk doen en zich inzetten voor de maatschappij. Impliciet distantiëren zij zich dag in dag uit van Merah. Kijk eens goed!

Geheel met Theo eens. Er zijn

Geheel met Theo eens. Er zijn inderdaad gelovigen voor wie het 'ongelofelijk zou helpen' als atheïsten zoals ik me openlijk van Breivik distantieerde, omdat ze er diep van overtuigd zijn dat atheïsten als ik veel makkelijker tot dit soort daden te verleiden zijn dan al die Godvrezenden die -gelukkig- een vast baken hebben en nog niet 'van God los' zijn.

Maar waarom zou ik mijn leven door dit soort gelovigen laten gijzelen? Waarom zou ik me tegenover hen moeten rechtvaardigen? Dat soort sop is de kool niet waard.

Zou het niet veel beter zijn exact het omgekeerde te doen als Joost voorstelt en luid te verkondigen dat het natuurlijk van de gekke is van moslims te verlangen dat ze zich van de politieke Islam distantiëren? Want ook voor moslims is de politieke Islam een doodenge politieke beweging, die weliswaar haar leden onder moslims rekruteert, maar waar uitsluitend maatschappelijke losers als Merah en Breivik (als hij een moslim was) lid van worden.

Ik begrijp echt niet waarom

Ik begrijp echt niet waarom de europese intelligentia de werkelijkheid niet wil zien. Hoe kan zoiets toch mogelijk zijn.
Vreselijke dingen gebeuren dagelijks, in de naam van islam.Niemand van de aanhangers van dat geloof durft of wil iets zeggen. Er wordt altijd een reden gevonden waarom het is gebeurd.
Deze mensen denken vanuit de opdrachten van de Koran. Volgens de Koran is het helemaal niet iets vreselijks. De tegenstanders van Het Geloof, moeten van de aardbodem weg. Zo makkelijk is dat. Wishful thinking is het om dat niet te geloven.
Wat laf en beledigend is van onze kant is dat wij nooit iets zeggen over de manier waarop Christenen worden vermoord en uitgedreven in moslim landen. Als wij er niets over zeggen , hebben ze nog meer redenen om te denken dat het ok is.
Er hoeft maar een moslim slecht behandeld te worden (volgens hem) en de hele media staat op zijn kop. Geen ruggengraat hebben wij als westerse samenleving.

Reactie toevoegen